در آنها از حمايت برخوردار مي‌شدند، از قبيل آكويتانيا (كه در آن از استقبال هانري دوم و ريچارد شيردل بهره‌مند بودند)، كاستيل و ايتاليا. اين واقعاً يك نهضت بين‌المللي بود، چون تروبادورها الهام‌بخش تِرُوِرها (دوازدهم ـ 2) شدند كه به‌زبان شمالي سخن مي‌گفتند و حتي مينه سينگرها (دوازدهم ـ 2) و ميسترسينگرها در كشورهاي آلماني‌زبان‌. گزاف نيست اگر بگوييم كه تروبادورها چشمه‌ٴ شعر نوي را در اروپا پديد آوردند. آيا آنان خود از چشمه‌هاي عربي سيراب شده بودند؟1 منشأ آن سبك معلوم نيست‌، ولي تأثيرشان آشكار است‌. به‌ويژه آنان سبك شيرين نوي را پديد آوردند كه شاه‌كارهاي دانته و پترارك را فراهم ساخت‌.
پيش از سده‌ٴ سيزدهم ادبيات منثور كمياب بود و شعر تقريباً فقط جنبه‌ٴ غنايي داشت‌. متن‌هاي منثور عبارت بود از: بخشي از انجيل يوحنا (پايان سده‌ٴ يازدهم‌)، تعدادي سرودها و فرايض ديني (دوازدهم‌) و كتاب قانون (مقدمه‌، 2، 1086)، كه قديم‌ترين مجموعه قوانين به يكي‌ از زبان‌هاي محلي اروپاست‌. توجه تازه‌اي به سرود انطاكيه ابراز شد، كه يك منظومه‌ٴ حماسي‌ واقعي درباره‌ٴ نخستين جنگ صليبي (مقدمه‌، 2، 1070) است‌. قريب 700 بيت از متن پرونسي‌ در دست است كه درحدود 1135 توسط گرگوار باكادا شاعر ليموزيني سروده شده است‌. اين‌ منظومه الهام‌بخش سرود صليبيان شد كه رويدادهاي سركوبي آلبيگاييان را روايت مي‌كند و آن را گيوم تودلايي (سيزدهم ـ 1) سروده و شخص ناشناسي آن را دنبال كرده است‌. گيوم از سال‌هاي‌1207 ـ 1213 گفت‌وگو مي‌كند (2768 بيت‌) و تكمله‌نويس او از سال‌هاي 1213 ـ 1218 (6810 بيت‌). گيوم ديدگاه صليبيان را با اعتدال بيان مي‌كند؛ تكمله‌نويس وي مدافع ستمديدگان‌ بود.2
در سده‌ٴ سيزدهم تروبادورها سرودن ترانه‌هايشان را دنبال كردند و علاوه بر آن آثار تعليمي‌ متعددي نوشته شد: 1) اقتباس رساله‌ٴ عمليات جراحي روجر سالرنويي (دوازدهم ـ 2) به اهتمام‌ رمون داوينيون درحدود 1200 (1571 بيت‌)؛ 2) داود پرادايي (آغاز سده‌ٴ سيزدهم‌؛ مقدمه‌، 2، 1500): رساله‌ٴ بازداري‌؛ 3) رساله‌اي در بيش از 500 بيت از پيردوكوربيان درباره‌ٴ سرگذشت‌ مسيح و اطلاعات ـ نجومي و تاريخي‌؛ 4) رساله‌ٴ آيين تن‌درستي‌، اقتباس از سرالاسرار (448 بيت‌)، نك مقدمه‌، ج 1، 549؛ ج 2 جاهاي مختلف‌؛ 5) رساله در علم احكام نجوم (1550 بيت‌) و هندسه (3700 بيت‌) كه اندكي بعد، درحدود سال 1332 تأليف شده است‌.